مقدمه: کیست هیداتید عمدتا کبد ریه را درگیر می کند. در کبد این عفونت معمولا سیر خوش خیم دارد، ولی گاهی ممکن است پاره شده و سبب یرقان انسدادی گردد. به ندرت کیست هیداتید کبد مستقیما به داخل حفره صفاق پاره می شود.معرفی بیمار: آقای 25 ساله ای با شکایت از بزرگ شدن شکم بستری گردید.شکایات بیمار از حدود سه سال قبل با دردهای مبهم شکمی و سیری زودرس و تهوع شروع شده بود. در معاینه فیزیکی اتساع شدید شکم همراه به تندرنس خفیف منتشر در شکم و آتروفی عضلانی وجود داشت. کلیه آزمایشات (بجز ائوزینوفیلی 11% درخون محیطی) طبیعی بودند. سونوگرافی شکم کیست های هیپواکو متعد را در حفره صفاق نشان داد. سی تی اسکن یافته های سونوگرافی را تایید کرد و علاوه بر آن چند کیست را در کبد نیز نشان داد. آنتی بادی علیه اکینوکوکوس گرانولولوس (به روش هماگلوتیناسیون) با تیتر بالا در سرم بیمار یافت شد. مبندازول با دوز 100 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به مدت یکماه برای بیمار تجویز گردید. شکایات بیمار بطور کامل برطرف شد و اندازه کیست های بیمار نیز در معاینات بعدی بطور قابل توجه کاهش یافت.نتیجه گیری: کیست هیداتید صفاق حتی در مناطق اندمیک نیز از تظاهرات نادر بیماری هیداتید می باشد و تقریبا همیشه در اثر پاره شدن کیست های هیداتید کبد بوجود می آید. اگر چه تخلیه کامل کیست درمان انتخابی برای کیست های منفرد می باشد، در مورد درمان کیست های متعدد بخصوص در حفره صفاقی اتفاق نظر وجود ندارد. اکثر مراکز، درمان طبی را جهت کاهش میزان عود کیست در این موارد به درمان جراحی اضافه می کنند. بیمار مورد نظر مبتلا به کیست هیداتید کبد همراه با پارگی بی علامت به داخل حفره صفاق بود ولی تظاهرات بیمار (لاغری مفرط و شکم برآمده) خیلی شبیه به سیروز بود. باید درنظر داشت که پارگی کیست هیداتید کبد می توان بدون علامت یا همراه باعلایم بسیار خفیف باشد.

حالب نابجای یک طرفه عارضه ای نادر بوده و اغلب با علایمی همراه است. بیمار دختری 11 ساله با تاریخچه دفع بی اختیار ادرار به صورت قطره قطره پس از تخلیه کامل مثانه بوده که در سایر مواقع کنترل کامل در دفع ادرار دارد. آزمایش های مختلف نشان داد که کلیه چپ بسیار کوچک و تحلیل رفته (آتروفیک) بوده و کلیه راست به صورت جبرانی بزرگ و هیپرتروفیک شده است. با انجام سیستوسکوپی مشخص شد که سوراخ حالب به طور نابجا در بخش انتهایی پیشابراه قرار دارد. عمل نفرواورترکتومی (قطع بخش فوقانی حالب) انجام شد. طی 6 ماه ارزیابی و معاینه بیمار، مشکل خاصی مشاهده نشد.

شناسایی رویداد های رایج و نادر در ویدیو یکی از مسائل مهم در حوزه تحلیل تصویر و ویدیو است. با توجه به عدم شناخت و در دسترس نبودن رویدادهای نادر، تشخیص آنها یک چالش محسوب می شود. امروزه، شبکه های ژرف یکی از بهترین ابزارها برای مدل سازی ویدیو هستند اما در این مساله با توجه به عدم وجود داده های برچسب دار از کلاس رویدادهای نادر، آموزش یک شبکه کانولوشنال ژرف به صورت معمول امکان پذیر نیست. با توجه به موفقیت شبکه های عصبی ژرف تخاصمی مولد، در این پژوهش یک شبکه ژرف یکپارچه (انتها به انتها) با الهام از شبکه های ژرف تخاصمی مولد برای تشخیص رویدادهای نادر ارائه شده است. این شبکه فقط با رویدادهای رایج و به صورت تخاصمی آموزش داده شده است. برای نمایش میزان عملکرد معماری پیشنهادی، از مجموعه دادگان استاندارد UCSDped1 و UCSDped2 به کارگیری شده است. معماری پیشنهادی روی مجموعه دادگان مذکور دارای نرخ خطای برابر به ترتیب 20% و 17% با سرعت پردازش 300 فریم بر ثانیه بوده است. این نتیجه علاوه بر ساختار یکپارچه شبکه و سادگی مرحله آموزش و آزمون آن، قابل مقایسه با نتایج روش های پیشرفته است.

مقدمه: بیماری حرکت یک پاسخ نرمال به حرکت واقعی، درک زمانی از حرکت بدون حرکت واقعی با انتظار حرکت می باشد. این بیماری گرچه پیش آگهی عالی دارد ولی برای افرادی که لازمه شغل ایشان حرکت مداوم است مانند خلبان، کمک پرواز، فضانورد یا ملوان کشتی می تواند ناتوان کننده باشد. سیر نشانه ها از Dizziness شروع شده و به سمت استفراغ پیشرفت می کند و بیشتر نشانه ها با اتمام محرک بر طرف می شود.معرفی بیمار: بیمار آقایی 48 ساله می باشد که به دنبال مشاهده اسلایدهای میکروسکوپی دچار نشانه های ضعیف عمومی بدن، سبکی سر و حالت تهوع می شود. پس از بررسی های تشخیصی بدون نتیجه که عمدتا با شک به نارسایی گردش خون به عنوان عامل Dizziness توسط متخصص قلب و عروق صورت گرفت، گرفتن مجدد و دقیق تر شرح حال با در ذهن داشتن بیماری حرکت، تشخیص را مسجل کرد.نتیجه گیری: با پیشرفت علم و تولید انواع جدید وسایل تفریحی و تصویری تظاهر اشکال جدید بیماری حرکت اجتناب ناپذیر است و ضروری است که با توجه به اینکه تشخیص این بیماری بالینی است، با در نظر داشتن آن از انجام بررسی های هزینه و اضافی ایجاد اضطراب و نگرانی در بیماران خودداری نمود.

انسفالومیلیت حاد منتشر یک بیماری دمیلینیزان مونوفازیک یا مولتی فازیک ناشایع است که سیستم عصبی مرکزی را درگیر می کند. علت بیماری ناشناخته است. برای تشخیص بیماری کرایتریای بالینی مشخص وجود ندارد و تشخیص بر اساس علایم بالینی است اما با استفاده از تست های آزمایشگاهی و رادیولوژی تایید می شود. درمان های رایج مورد استفاده در این بیماری شامل کورتیکواستروئید وریدی، ایمونوگلوبولین وریدی و پلاسمافرز است.معرفی بیمار: پسر 2 ساله ای بدون سابقه هیچ بیماری خاصی در گذشته و با رشد و تکامل نرمال به علت تب و استفراغ و بی قراری های متناوب از دو روز قبل از پذیرش با شک به انواژیناسیون سونوگرافی شکم شد که نرمال بود. بیمار به علت اختلال هوشیاری و تغییرات رفتاری و بی قراری با توجه به سابقه ضایعات هرپسی از چند روز قبل تحت درمان با آسیکلوویر قرار گرفت. روز بعد دچار ازوتروپی چشم چپ (انحراف چشم چپ به داخل) شد. برای بیمارLP  و EEG انجام شد که نرمال بود. برای بیمار MRI درخواست شد که ADEM (ACUTE DISSEMINATED ENCEPHALOMYELITIS) گزارش شد. بیمار با IVIG درمان شد و تمام علایم بیمار برطرف شد.

چگونه می توان تعیین کرد که مرگ رخ داده است؟ برای پاسخ به این پرسش باید به دو نکته توجه کرد. نخست آنکه برای تعیین وقوع مرگ باید معیاری ارائه داد که بر اساس آن رخ دادن مرگ را تشخیص داد؛ ثانیا باید آزمون های کلینیکی مشخصی را تعیین کنیم تا بر اساس آن بفهمیم معیار مد نظر برآورده شده است یا خیر. در این مقاله ابتدا معیارهای متفاوتی که در تعاریف مختلف مرگ ارائه شده اند، معرفی و سپس استدلال هایی علیه هر کدام از آن ها اقامه شده است. معیارهای قلبی-ریوی و مغزی نیز معرفی و نقد شده اند. ایراد اساسی موجود در این تعاریف آن است که مرگ را به سان یک رویداد می نگرند. در انتها استدلالی ارائه خواهد شد مبنی بر آنکه مرگ زیستی، برخلاف فهم عرفی، فرایند است و نه رویداد. بر اساس چنین فهمی از مرگ تعریفی ارائه می دهیم که بر مشکلات معیارهای دیگر فائق آید و پرتوی جدیدب به موضوعات مربوط به مرگ مانند اتانازی و مرگ مغزی بتاباند.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

سابقه و هدف: تشخیص پرکاری تیرویید و از جمله بیماری گریوز در حضور علایم کلاسیک آن کار دشواری نیست. اما در پاره ای از موارد تظاهر بیماری به صورت غیرمعمول می باشد، به طوری که تشخیص نهایی بالینی اهمیت می یابد.گزارش موارد: در این گزارش 10 بیمار مبتلا به تیروتوکسیکوز با تظاهر غیرمعمول مورد بررسی قرار گرفتند که شش نفر مرد و بقیه زن بودند. محدوده سنی آنان 68-17 سال با میانگین48.2 بود. فراوانی علایم غیرمعمول عبارت بود از خارش منتشر در غیاب بیماری پوستی (3 مورد)، استفراغ و بی اشتهایی (3 مورد)، فلج هیپوکالمیک (2 مورد)، دیسفاژی توام با آسپراسیون مکرر ریوی (1 مورد)، میکسدم پره تیبیال (1 مورد) و یافته Means Lerman scratch (یک مورد). فاصله زمانی بین شروع علایم تا تعیین تشخیص نهایی از 10 تا 120 روز متفاوت بود.در آزمایشات عملکرد تیرویید افزایش هورمون و پرکاری در تمام بیماران وجود داشت. در ادامه بررسی بیماری زمینه ای یافت نشد. تمام علایم به جز یک مورد میکسدم پره تیبیال و دو مورد اگزوفتالمی پس از درمان با داروهای ضدتیرویید برطرف گردید. در طی دوره درمانی 18 ماهه عارضه ای مشاهده نشد. پس از قطع دارو بیماری در سه مورد برگشت نمود.نتیجه گیری: با توجه به تظاهرات مختلف تیروتوکسیکوز، در تشخیص افتراقی بیماران با علایم گوارشی، قلبی، جلدی و عضلانی اسکلتی به ویژه در سنین بالاتر بایستی این بیماری را در ذهن داشت.